:: Alimenty :: praktyczne porady prawne - Prawo w przystępnym wydaniu

Alimenty - ogólnie

4 lipca 2009

Alimenty dla wnuków od dziadków

W pierwszej kolejności do świadczeń alimentacyjnych na rzecz dzieci obowiązani są rodzice, jako krewni w najbliższym stopniu pokrewieństwa. Alimenty dla dziecka to oprócz środków utrzymania (finansowych, materialnych) – osobiste starania o utrzymanie i wychowanie dziecka.

Życie pisze różne scenariusze i w związku z tym dziecko nie zawsze ma możliwość otrzymania alimentów od rodziców. Co się dzieje wówczas? Przecież nie możemy pozostawić dziecka samego sobie, prawda. Jeżeli dziecko nie ma własnych dzieci zdolnych do alimentacji (a zakładamy, iż nie ma), to wtedy osobami zobowiązanymi w dalszej kolejności do utrzymywania dziecka są dziadkowie, to  znaczy dziadek oraz babcia.

Obowiązek alimentacyjny dziadka i babci jest jednakowy. Dziadkowie bowiem są krewnymi w tym samym stopniu, a krewnych w tym samym stopniu obowiązek alimentacyjny obciąża równorzędnie. Dokładniej rzecz ujmując zarówno dziadek, jak i babcia będą musieli alimentować wnuka, a zakres w jakim to będą czynić – zależy od ich możliwości zarobkowych (dochody z pracy) i majątkowych (dochody z majątku). Np. jeżeli dziadek otrzymuje wyższą emeryturę niż babcia, to w rezultacie będzie uiszczać wyższe alimenty wobec wnuka.

Dziadkowie mogą zostać zobowiązani do alimentowania wnuka (wnuczki) nie tylko wtedy, gdy rodzice dziecka nie mają w ogóle zdolności alimentacyjnej – zakres całościowy. Na dziadków może być nałożony obowiązek alimentacyjny również wówczas, gdy wprawdzie rodzice posiadają pewne zarobki i dochody, lecz nie wystarczają one na zaspokojenie w pełni potrzeb dziecka – zakres częściowy.

Wnukowie mogą żądać świadczeń alimentacyjnych od dziadków jedynie w sytuacji popadnięcia w niedostatek. Niedostatkiem jest stan, w którym to uprawniony nie jest w stanie własnymi siłami i predyspozycjami – zaspokoić w pełni swych usprawiedliwionych potrzeb. Jest to odmienna sytuacja od stosunków alimentacyjnych między rodzicami i dziećmi, przynajmniej wobec dzieci małoletnich. Dlaczego?

Bowiem dziecko, jakie nie uzyskało samodzielności życiowej (najczęściej niepełnoletnie) – może domagać się alimentów od rodziców także wtedy, gdy nie pozostaje w niedostatku –szersze zabezpieczenie interesów dziecka.  Wystarczającym jest pogorszenie się sytuacji materialnej dziecka, w porównaniu do wcześniejszej. Natomiast dziecko, które osiągnęło samodzielność życiową (z zasady pełnoletnie) – może żądać alimentów tylko i wyłącznie z uwagi na okoliczność znalezienia się w niedostatku – węższe zabezpieczenie interesów dziecka.

Niewykluczona jest też sytuacja, że dziadkowie ze względu na swoje zdolności płatnicze – nie będą w stanie dostarczać wnukowi świadczeń alimentacyjnych w ogóle, bądź w odpowiedniej części. W takim wypadku obciążenie alimentacyjne, w części niezaspokojonej – przechodzi na rodzeństwo, jakie jest obowiązane do alimentacji w ostatniej kolejności.

W razie poprawy stanu finansowego rodziców, obowiązek alimentacyjny może przejść na nich z powrotem. I tak przy pełnej wydolności alimentowania – obowiązek alimentacyjny dziadków wygasa, a rodziców odradza się w całości. Jednakże, gdy rodzice nie uzyskali pełnej zdolności alimentacyjnej – alimentacja dziadków ustaje w takiej części, w jakiej rodzice nie są w stanie pokryć potrzeb dziecka.

Jakie okoliczności życiowe mogą spowodować nałożenie na dziadków alimentów? Wymieńmy kilka przykładowych: rodzice dziecka zginęli w wypadku drogowym; rodzice nie posiadają żadnego majątku, ani zarobków; jedyny rodzic dziecka utracił zdolność do pracy; dochody rodzica są zbyt niskie, by zaspokoić wszystkie niezbędne potrzeby dziecka; rodzic wyjechał na dłuższy czas za granicę i nie dostarcza dziecku środków finansowych; rodzic dziecka siedzi w więzieniu; rodzic porzucił dziecko i nie ma z nim kontaktu etc.


Be Sociable, Share!

Dodaj komentarz

Kanał RSS z komentarzami do tego wpisu. TrackBack URL

Musisz się zalogować, aby móc dodać komentarz.