Kategoria: Alimenty – ogólnie

Rozważmy teraz sobie problem wpływu wieku dziecka na rozmiar świadczeń alimentacyjnych. Raz zasądzone alimenty na rzecz dziecka, z upływem czasu – mogą stać się nieadekwatne do jego rzeczywistych potrzeb. Dziecko stale się rozwija fizycznie i umysłowo, a wraz z tymże rozwojem potrzeby dziecka nieustannie rosną.

Rodzice często z niewiedzy o takiej możliwości lub niechęci – nie występują do sądu z żądaniem podwyższenia alimentów dla dziecka, czy też nie zmieniają wcześniej zawartej umowy alimentacyjnej w tym przedmiocie. Te zaniechania rodziców w końcowym efekcie dotykają dziecko, które przecież niczemu nie zawiniło.

Powoduje to, iż dziecko nie zawsze jest w stanie zaspokoić swe usprawiedliwione potrzeby, odpowiednie do jego wieku i uzdolnień. Należy wyartykułować, że sam wzrost wieku dziecka nie powoduje automatycznie zasadności roszczenia, co do zwiększenia zakresu świadczeń alimentacyjnych. Mianowicie to potrzeby dziecka, jakie rosną wraz z wiekiem decydują o konieczności podwyższenia alimentów – tak aby wszystkie potrzeby uprawnionego zostały zaspokojone. Oczywiście chodzi o „potrzeby usprawiedliwione”.

Można by spróbować wyróżnić pewne etapy w rozwoju dziecka, w szczególności w systemie kształcenia, które mogą powodować zwiększenie się potrzeb dziecka, a tym samym skłonić rodziców do ubiegania się o wyższe alimenty. Np. pójście dziecka do szkoły podstawowej, rozpoczęcie nauki w gimnazjum, podjęcie edukacji w szkole średniej, rozpoczęcie studiów lub kształcenia w szkole policealnej, uczęszczanie w dodatkowych kursach specjalistycznych.

Rodzic występując z powództwem o podwyższenie alimentów obowiązany jest wykazać przed sądem, że żądanie wyższych alimentów zasługuje na uwzględnienie. Trzeba udowodnić fakt wzrostu potrzeb dziecka oraz zakres tegoż wzrostu.

Adwokat dr Michał Jackowski w krótkiej rozmowie wyjaśnia podstawowe zasady ustalania wysokości alimentów na rzecz dzieci. Zwraca uwagę na interesujące narzędzie – obiektywny arkusz kalkulacyjny służący wyliczaniu kosztów utrzymania dziecka.

Mecenas Jackowski jest partnerem w Adwokackiej Spółce Partnerskiej Grzybkowski & Guzek w Poznaniu. Materiał został przygotowany w ramach działalności pro bono Kancelarii.

Źródło: http://www.youtube.com/

Prawo dopuszcza każdą postać świadczeń alimentacyjnych. Jedynym warunkiem jest to, aby odpowiadały one potrzebom uprawnionego oraz by nie były zbyt uciążliwe dla zobowiązanego.

Wykonanie obowiązku alimentacyjnego może polegać także na zapewnieniu uprawnionemu mieszkania. Mieszkanie nie koniecznie musi być własnością zobowiązanego. Wystarczy, że posiada do niego jakikolwiek tytuł prawny np. umowa najmu.

Jeżeli istnieje kilku zobowiązanych do alimentacji, a jeden z nich dostarczył uprawnionemu mieszkanie, to wówczas pozostali powinni w odpowiednim stopniu przyczynić się do utrzymania uprawnionego.

Mieszkanie jako forma alimentacji, będzie wypełniać obowiązek alimentacyjny jednej osoby (zobowiązanego) w całości, tzn. że nie musi świadczyć nic więcej albo w określonej części. W tym ostatnim wypadku na zobowiązanego mogą zostać nałożone również inne obowiązki np. świadczenie pieniężne. W każdym razie zadecyduje konkretny stan faktyczny.

Osoba zobowiązana nie ma przymusu oddawania do korzystania całego mieszkania. Udostępnienie jednego pokoju z dostępem do kuchni i łazienki, czyni zadość temu obowiązkowi.

Życie studenckie nie jest wcale takie kolorowe, jak mogłoby się wydawać. Dlaczego tak twierdzę, bo znam to z własnego doświadczenia. Jednym z ważniejszych problemów, z jakimi borykają się studenci jest brak (niedobór) środków finansowych. I o tym właśnie będzie mowa.

Student ma prawo do wsparcia finansowego (alimentów), a rodzice mają obowiązek mu je zapewnić. Dotyczy to zarówno osób uczęszczających na studia dzienne, jak i zaoczne. Z tym, że w tym drugim przypadku – alimenty mogą być niższe (jeżeli dziecko pracuje, lecz jego dochody nie wystarczają na wszystkie zasadne potrzeby) albo pełne (jeśli student pozostaje bez pracy z przyczyn od niego niezależnych np. duże bezrobocie w danej miejscowości).

Bez znaczenia jest także fakt etapu (poziomu) studiów, rozumiany jako studia licencjackie, magisterskie, czy też doktoranckie. Zatem, jeżeli student nie miał ustalonego prawa do alimentów, w postaci wyroku sądowego lub umowy alimentacyjnej, a rodzice nie chcą go wesprzeć, to może wystąpić do sądu z powództwem o alimenty.

Jak wielokrotnie to powtarzam – osiągnięcie przez dziecko pełnoletniości, nie powoduje automatycznego ustania obowiązku alimentacyjnego. Bowiem obowiązek ten wygasa, gdy dziecko osiągnie samodzielność życiową.

Samodzielność życiowa to stan, w którym dziecko posiada środki na własne utrzymanie i zaspokajanie innych potrzeb. Np. poprzez podjęcie i kontynuowanie pracy. Dziecko, jakie bezpośrednio po ukończeniu szkoły średniej, bądź też w krótkim okresie po tym – podejmuje studia – ma prawo do alimentów od rodziców.

W trakcie studiów dziecko może żądać wyższych alimentów, niż aktualnie zasądzone, jeśli:

• zwiększyły się jego usprawiedliwione potrzeby, albo
• uległy istotnej poprawie możliwości zarobkowe i majątkowe rodziców.

W tym celu student musi złożyć do sądu pozew o podwyższenie alimentów. No chyba, że rodzice dobrowolnie będą płacić wyższą kwotę alimentów.

W analogicznej sytuacji – rodzice mogą się ubiegać o obniżenie świadczeń alimentacyjnych z powodu:

• pogorszenie się ich sytuacji zarobkowej i majątkowej, albo też
• zmniejszenia się uzasadnionych potrzeb studiującego.

W dzisiejszych czasach przemieszczanie się ludzi poza granicami różnych państw jest normalną konsekwencją procesu globalizacji. Powody wyjazdów za granicę są rozmaite, lecz nader często są to wyjazdy do pracy.

Wyjazd osoby zobowiązanej do innego kraju może znacznie utrudnić albo wręcz uniemożliwić prawidłową realizację obowiązku alimentacyjnego. Wzgląd na dobro uprawnionego i potrzebę zapewnienia mu środków utrzymania, a niekiedy również wychowania – powoduje konieczność ustanowienia zabezpieczenia należnych alimentów.

Przy istnieniu porozumienia pomiędzy uprawnionym a zobowiązanym – mogą oni samodzielnie uregulować tę kwestię w drodze umowy. Bark zgody, co do ustalenia samego zabezpieczenia, jak i sposobu jego dokonania – skutkuje wymogiem interwencji sądu.

Z wnioskiem o ustalenie zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych może wystąpić do sądu uprawniony i zobowiązany. Sąd rozstrzygając sprawę kieruje się przede wszystkim potrzebą zapewnienia osobie uprawnionej odpowiedniej ochrony przysługującego jej prawa tj. prawa do alimentów. Obok tego uwzględnia interes osoby zobowiązanej, w taki sposób, by bez uzasadnionej przyczyny, nie nałożyć na nią zbyt nadmiernego obciążenia.

Jakie sposoby zabezpieczenia?

Dopuszczalne są wszystkie sposoby zabezpieczenia, pod warunkiem, że należycie chronią interes uprawnionego i nie stanowią zbędnego ciężaru dla zobowiązanego. Zabezpieczenie powinno wystarczać na przewidywany czas trwania obowiązku alimentacyjnego. Np. w przypadku alimentów dla małoletniego dziecka, środki zabezpieczenia winny starczać, co najmniej do osiągnięcia przez dziecko pełnoletniości.

Do najczęściej stosowanych sposobów zabezpieczenia należy:

• upoważnienie uprawnionego (jego przedstawiciela ustawowego) do pobierania sum pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym,

Częstotliwość podejmowania kwot z rachunku jest w zasadzie miesięczna. Natomiast, jeśli chodzi o kwotę, to odpowiada ona dotychczasowej kwocie zasądzonych alimentów wyrokiem sądowym lub ustalonych umową alimentacyjną. Można zastrzec, że w razie zwiększenia się potrzeb uprawnionego, będzie pobierana wyższa suma pieniędzy. Wolno także określić górny pułap pobieranej kwoty.

• zawarcie umowy poręczenia.